خلاصه درس23
این درس به مفهوم وحی و نبوت اختصاص دارد و در این موضوع، نکاتی مطرح شده است. واژۀ نبی دارای ریشه «نبأ» و «نبو» است که اولی به معنای آورندهی خبر مهم و دومی به معنای انسان برجسته و بالا مقام است. این واژه، در اصطلاح به معنای آورندة پیام خداوند است بدون اینکه بشر دیگری در این میان واسطه باشد. نبی ممکن است پیام الهی را به صورت مستقیم یا غیرمستقیم دریافت نماید، در صورتی که پیام الهی را با واسطه دریافت نماید واسطه از جنس بشر نخواهدبود. وحی به معنای کتابت، اشارت، پیغام و سخن پوشیده گرفته شده و معنای اصطلاحی وحی رسالی ماهیت پیچیده و مبهمی دارد که حقیقت آن را تنها خداوند و بندگان خاص او (انبیاء) میدانند و برای بشر عادی قابل درک نیست.
بر اساس قاعدة لطف و دلیل عقلی و ادله ضرورت دین در زندگی بشر، ضرورت نبوت و بعثت انبیاء اثبات شد. در پایان در ارتباط با دلایل اثبات ضرورت بعثت انبیاء، اشکالی مطرح شده است که پاسخ آن به تفصیل بیان گردیده است.
خودآزمایی
مفهوم لغوی و اصطلاحی «نبی» را بیان کنید؟
«وحی» را از نظر لغت و اصطلاح مفهومیابی نمایید؟
آیا ماهیت و ابعاد «وحی» برای غیر خدا هم معلوم است؟
آیا میتوان ضرورت بعثت انبیاء را با دلایل عقلی ثابت کرد؟
قاعدۀ لطف را توضیح دهید، آیا میتوان بر ضرورت بعثت انبیاء به آن قاعده استدلال کرد؟
آیا انسان امروزی بر اثر رشد و تجاربیکه بدست آورده میتواند خودش را مدیریت کند؟
